Het voorbije weekend was het terug tijd voor een beetje ontspanning. Een weekendje Barcelona stond op de agenda en daar keken we naar uit. Quality time voor mijn man en ik  . Het was een korte nacht donderdag op vrijdag en mijn maag was niet helemaal in orde... met het nodige gevolg  maar uiteindelijk zijn we heelhuids in Barcelona aangekomen. De eerste dag hebben we dus niet veel meer gedaan dan in de schaduw op een ligstoel gelegen aangezien ik niet helemaal in orde was en niet te ver van een toilet hoorde te zijn. Zaterdag ging al een stuk beter en zijn we op stap gegaan. De traditionele Ramblas met alle kleine straatjes erbij maar evengoed 'shop until you drop' Ik wist niet dat er zoveel Zara's en Mango's op 1 vierkante kilometer konden passen...  !! Dubbel geluk want het waren solden !! In de late namiddag kregen we het superidee om Barcelona verder te ontdekken met de fiets. Wij gingen dus een fiets huren. Lekker in de zon, beetje fietsen, helemaal relaxed ... we zagen het helemaal zitten. Zaterdagavond dachten we dus even romantisch naar het strand te fietsen om daar een glaasje te drinken. Zo gezegd was ook zo gedaan want het was bergaf . Volle maan aan het strand, al leek het voor ons alsof er een wolk voor zat, ook al was er nergens een wolk te bespeuren. Maandag hoorden we dat er een maansverduistering geweest was... en wij vroegen ons al af waarom zoveel mensen op het strand waren 's avonds... we waren weer eens goed op de hoogte van wat er zich afspeelde.
Zondag gingen we richting Park Guëll. Was dat even een misrekening om dat met de fiets te gaan doen. 9 jaar geleden had ik het al gedaan met de roltrappen en veel gewone trappen maar ergens in mijn geheugen was Barcelona plat... mis gedacht met als gevolg dat we bij een goeie 30°c dus met de fiets heel die berg op moesten. Het laatste einde was zo stijl dat we naast onze fiets stapten. Ik kan vanaf nu best geloven dat een Spanjaard de Tour wint. Lekker ontspannend een fiets huren: yeah right  . Voordeel was natuurlijk dat na die hele klim, alles bergaf ging nadien.
Hadden we maar zo'n weer hier in België, voor de sfeer alleen al zou het een opsteker zijn.
Een paar sfeerbeelden:
Een kleine helling noemt dat dan ... het was eigenlijk niet normaal te noemen. En wij maar trappen!
En nu op naar het volgende huwelijk terug
|