Het fotografie-lindsay blog

Ik denk dat dit mijn eerste blogpost is die helemaal niets met de fotografie te maken heeft... moet kunnen! Althans, that's my opinion.

Ik kijk nooit naar filmpjes op YouTube... om één of andere reden surf ik er nooit naar of zegt het me niet veel om filmpjes te kijken. Ik kreeg onlangs via Facebook echter wel een heel mooi filmpje te zien. Je moet weten, mijn man ik ik zien graag dieren. Het is niet zo dat we hier een ganse boerderij rondlopen hebben maar wel een kat met tijgerambitie .  Je kan dus wel vermoeden dat ik deze keer verleid werd door de titel van de video en die helemaal uitgekeken heb.

Ik wou het even met jullie delen en laat me weten of je er ook zo sentimenteel en week van wordt,... ik dus alvast wel (ik ben dan ook een watje ). Klik hier om bij het filmpje terecht te komen.

Na 11 jaar was het tijd om in het huwelijksbootje te treden voor Ilse & Kurt.  In intieme kring besloten ze elkaar hun ja woord te geven. Het was een dag vol warme emotie, veel gelach en mooie momenten. Hun zoontje Finn had de tijd van zijn leven, al was hij toch erg onder de indruk van het hele gebeuren en in het begin toch even van slag. Gelukkig mocht hij mee op fotoreportage met zijn mama en papa en daar was hij helemaal in zijn sas. Ik had er een persoonlijke assistent bij . Ilse & Kurt zijn echt een super koppel. Je voelt dat dit voor altijd is. Ze vullen elkaar perfect aan en de warmte voor elkaar straalt er af. 2 warme mensen en een zachtaardige familie, het was gewoon een zalig leuk huwelijk om bij te zijn.  Ik prijs mezelf gelukkig om door 2 schatten van mensen gekozen te worden om op hun dag bij hen te zijn en alles van dichtbij te mogen meemaken. I'm a lucky girl .

Bedankt Jan, die 70-200 mm is gewoonweg onmisbaar!! Ik had al eens het geluk die van Pieter te mogen gebruiken tijdens een dagje samen en wou toen al dat ik die tussen mijn lenzenarsenaal zitten had maar vanaf nu kom ik die dus elke keer halen... al is het wel mijn volgende aankoop. Bedankt in elk geval! We drinken er nog eentje op tijdens de volgende shoot die we samen doen.

Een paar foto's als preview...

De grote babyboom van dit voorjaar mag dan wel al achter de rug zijn... er komt er terug eentje aan in het najaar blijkbaar. Terug bolle buikjes alom . Ook binnen onze eigen familie viel er heugelijk nieuws in baby land want wij worden zelf tante en nonkel! Mijn eigen broer laat er geen gras over groeien en samen met zijn vrouwtje verwachten ze hun eerste kindje begin maart.  Bij Joke & Manu duurt het zolang niet meer voor hun kleintje op de wereld komt. Althans, laat ons hopen dat het zolang niet zal duren anders zou het wel heel erg zwaar worden.

Ik leerde Joke & Manu een kleine maand geleden kennen nadat ze mij gecontacteerd hadden voor hun zwangerschapsreportage. De bedoeling was een reeks te maken waar zij als koppel centraal stonden en samen uitkeken naar hun eerste spruit. Het hoefden dus niet allemaal buikjesfoto's te worden.

Het stralende weer zorgde voor leuk licht in de woonkamer waardoor er een warme gloed door de American stores scheen en dit zorgde (naar mijn aanvoelen) voor een gezellig portret in zacht licht van hen beide. Na even een praatje te slaan voor de shoot kwam uit dat Manu en mijn man elkaar kenden en zelfs nog samen op reis geweest waren. Manu bleek dan meteen ook heel mijn schoonfamilie te kennen. Van een toeval gesproken. Toen ik thuiskwam heb ik meteen een foto van hen aan Frederic - that's my man - laten zien en die herkende zijn oude kompaan meteen... "emo emo... dat is Manu..."  wel grappig.

Joke zag er helemaal tip top uit en had zelfs nog even een gebroken nagel laten repareren om zeker te zijn dat dat goed en mooi op de foto ging komen. Natuurlijk kon ik dan niet anders dan te zorgen dat de handjes ook mooi in beeld kwamen.  Een klein voorsmaakje uit hun zwangerschapsreportage.

Joke vertrouwde me toe dat ze al erg uitkijkt naar de volgende keer dat ik langskom... hoe kan het ook anders? Dan hebben ze hun kleine wondertje in hun armen . Als ik een pronostiekje mag wagen, dan denk ik dat het een meisje zal zijn. We zien dan wel begin november of mijn gokje uitkomt. Ik ben al heel benieuwd!

Wat begon als één van de oudste slows aller tijden kreeg een plotse wending...

Bram & Nele hadden iedereen perfect om de tuin geleid. Na ongeveer een halve minuut van romantisch slowen op een kleine tegel crashte de plaat "Duuuuuu, du allein ka krzjkrzjkrzjkrzj ....." . Door de zaal gingen kreetjes in de trend van "ooohhh"  "oh nee..." of gewoon verschrikt een hand voor de mond slaan omdat dit toch één van hun mooiste momenten van de dag moest worden en dit niet goed leek af te lopen. Bram en Nele keken richting DJ en wonnen al direct een ticketje Hollywood voor hun performance in doen alsof ze het echt meenden en het heel erg vonden, hun gezichten waren goud waard (bewijsmateriaal is het rechtse fotootje onderaan de compilatie). Na echter 10 seconden stoomde de feestzaal op de tonen van een echte swing/rock 'n roll/jive (het was swingend en met veel beweging in elk geval). Geen handjes meer voor de mond maar luid applaus en een uitgelaten groep feestende mensen!! Wat een knaller en wat een danstalent... Bram leidde zijn kersverse echtgenote feilloos door hun openingsdans en beide genoten met volle teugen van het enthousiasme van hun publiek. Oefenen hebben ze zeker gedaan but it was worth it!!

Naar het schijnt is dit de nieuwe trend die komt overwaaien uit - waar kan het ook anders - Amerika.  In hun opzet waren ze zeker geslaagd. Voor herhaling vatbaar!!

Way to go you  2 !

Een tijdje geleden had ik een fotoshoot ingepland staan met 2 heel leuke mensen.  Lachen hebben ze zeker gedaan,  ik had me gepromoveerd tot moppentapper tijdens de shoot . Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik graag wat zot doe maar dat moppen vertellen eigenlijk niet aan mij besteed is. Ondanks mijn gebrek aan talent daaraan hebben we ons toch kostelijk geamuseerd.

een klein aandenken die het koppel echt wel typeert aan die avond, de andere foto's houden we tussen ons 3 .