Het fotografie-lindsay blog

Valerie was echt heel laat als het om haar zwangerschapsfoto's ging. Normaalgezien plannen we een zwangerschapsreportage een 8 tot 6-tal weken voor de uitgerekende bevalling. Kwestie van nog op tijd te zijn, mochten de baby'tjes zich vroeger aan de wereld willen bekend maken. Valerie was er dus gerust in dat de baby netjes op tijd zou komen en plande die ongeveer 8 dagen voor ze uitgerekend was, 9 dagen voor de bevalling besliste ze pas dat ze foto's van haar zwangere buikje wou, van korte termijn planning gesproken .  Ik was eigenlijk de hele dag aan het aftellen en elk moment een telefoontje verwachtende dat het niet meer nodig was omdat de weeën op gang waren gekomen.  Dat is dus niet gebeurd, de baby is braaf blijven zitten waar het nog hoorde en de shoot kon gewoon doorgaan.

Ondertussen is de baby 2 dagen na de fotoshoot geboren, nog geen 48 uur na de fotoreportage. Ik heb het via een kennis vernomen dus de naam moet ik nog even schuldig blijven. De naam van de kleine spruit komt er dus nog wel aan.

De fotoreportage verliep heel spontaan en vlot, veel gelachen en het resultaat vind je terug onder 'buikjes & pampers' in de gallerij van Valerie & Dieter. Veel kijkplezier en proficiat aan de kersverse mama & papa!

Martine & Dany zitten er op te wachten, zeker Martine brandt van nieuwsgierigheid. Tijdens en net na hun korte fotoreportage wilden ze al de hele tijd naar het kleine scherm op mijn fototoestel kijken omdat ze zo nieuwsgierig waren naar de foto's. Martine & Dany leerden elkaar ongeveer 6 jaar geleden kennen. Trouwplannen zijn er niet concreet, al zijn er veel mensen in hun entourage die hen enthousiast aanmoedigen . 

Het lijkt er echter nog niet van te komen maar ongetwijfeld zal het op een dag wel zo ver zijn en dan horen we het wel. Geduld is een mooie zaak, is het niet?   In het hinterland van Cavtat (terug in Kroatië) tegen de bergen wilden ze toch al graag een aantal foto's laten nemen.  Zouden ze dan toch al willen oefenen voor hun huwelijk ??  Het ziet ernaar uit.

De locatie was heel rustig, in geen velden of wegen was een mens te bespeuren. We moesten er een aantal steil omhooglopende haarspeldbochten -  waar iemand met hoogtevrees het al meteen benauwd krijgt - voor over hebben.  Maar het was het waard.

De zon was al aan het zakken, het panorama was er adembenemend mooi, het zachte briesje zorgde voor een aangename afkoeling en hun enthousiasme voor een tof resultaat.  De lachsalvo's waren alom. Martine & Dany: hope you like them!

doet deze hierboven je niet denken aan Popeye en zijn Olijfje??

 En nu nog het officiële aanzoek...

Heel grappig... je komt thuis van Kroatië, je ligt rustig ziek te wezen met zachtjes de tv aan en dan komt daar een aanstekelijk reclamespotje op tv met de mooiste beelden uit Kroatië met als finale aftiteling "Croatia, the mediterranean as it once was..."   Wel erg toepasselijk allemaal maar dat was dan maar meteen de titel voor mijn nieuwe blogpost .

Ik zal jullie meteen verleiden tot een bezoekje aan dit prachtige land met een aantal foto's uit de stad Dubrovnik zelf. Het is echt een prachtlocatie.  Rondom de stad en in de hele streek ben ik steeds op erg fotogenieke locatie's uitgekomen. Je moet er zelfs niet eens naar zoeken, je komt ze gewoon letterlijk tegen!  Het was tegen het einde van de trip bijna triestig want ik wou dat ik al dat leuks in de koffer kon steken en gebruiken als huwelijksreportage locatie's hier in België. Alles wat je wilt is er: oude vervallen gebouwen, industriële looks, romantische locaties in de stad, natuur of strand, groen in overvloed... echt waar: als er mensen zijn die plannen hebben in het buitenland te trouwen. Je weet het: one place to be dus! Het jammere is eigenlijk dat huwelijksfotografen in Kroatië daar dus niets mee doen. Als je daar een trouwalbum inkijkt dan kan het niet statischer. Iedereen poseert constant en er zit nooit iets spontaan tussen. Ze staan allemaal voor een boom, en dat is dat. Het is geen slecht idee om daar te gaan wonen en een vernieuwende wind te laten waaien bij huwelijksfotografen. Misschien wel een nieuwe missie .

Alvast de eerste kiekjes:

mensen flaneren constant heen en weer op de hoofstraat Stradun van de oude en autovrije stad. Het marmer blinkt door de vele schoenen die al jaren hierover wandelen!

Ooit en nog niet eens zo lang geleden was dit de plaats om bommen te gooien, helemaal vernietigd en nu toch terug prachtig hersteld: de oude haven.

Het is altijd leuk om de kinderen te zien spelen, met zo'n foto als gevolg natuurlijk.  Het plein zat vol maar echt helemaal vol duiven en dat heb ik letterlijk aan den lijve ondervonden helaas - recht op mijn hoofd dus   .

Ik vond dit een leuk detail op een schoorsteen in de stad...

Er gaat echter helemaal niets boven Dubrovnik 's avonds na het ondergaan van de zon. De straten zijn romantisch verlicht en zorgen voor de nodige sfeer. Een extra tip misschien is het zomerfestival in de stad, gaat altijd door ergens rond 10-20 juli, dan worden de lampen vervangen door fakkels vuur: het wauw effect is dan helemaal compleet!

Deze foto vond ik zelf heel leuk omdat er maar een heel klein stukje scherp is. Alles beweegt maar 1 iemand houdt de blik vast. Een beetje gespeeld met de sluitertijdenen had dus dit resultaat als gevolg.

Ik had jullie nog beloofd om te vertellen over dat ene superrestaurant in de stad . Het bleek niet gelogen, het is echt een ware topper!! Ondertussen staat de naam in mijn geheugen gegrift: Gil's cuisine & pop lounge.  Een hele mond vol maar echt mega de moeite. Ik kon - en kan -niet genoeg krijgen van de locatie. De setting van dit restaurant was gewoon het einde. Eerlijk: ik heb nog nooit zo'n prachtig kader gezien. Het eten was subliem lekker en de wijn was gewoon om van te blijven drinken, al ben ik wel op tijd gestopt . Dat het een Franse kok is die in de keuken staat kon me niet verbazen. Je kan trouwens van in het restaurant rechtstreeks met de keuken communiceren omdat de hele keuken niet uit muren maar uit ramen bestaat. Je ziet hoe alles klaargemaakt wordt en het is er gewoonweg kraaknet. Ik heb er een aantal foto's genomen maar omdat de nadruk vooral op genieten lag kon ik niet echt de hele avond overal foto's van nemen en andere mensen lastig gaan vallen maar ik hoop dat dit de honger toch wat kan stillen. Op de site kan je een indruk vinden van dit restaurant maar believe me... je moet er ooit eens geweest zijn om te voelen hoe het echt is.

de witte lamp op de achtergrond en de groene lichten in de achterliggende loungebar zorgden voor de sfeer , komt het naar boven in de foto? Voel je het al kriebelen? Geniet alvast mee van de wijndegustatie hieronder!

Even resumeren misschien? Je hebt er de mooiste fotoreportage locaties dus dat is al een heeeel goeie reden om daar te trouwen maar geef toe, het kader om een feestje te bouwen kan alleen maar voor een knaller zorgen. Dus waarom nog wachten?  Vanaf nu dus allemaal daarheen .

Vandaag ben ik terug thuis. Het beloofde hectisch te worden omdat ik verwacht werd morgen richting Senegal en Gambia te vliegen.  Vlug alles de wasmachine in, laten drogen en dan terug de reiskoffer in. Mijn internationale reispas en gele koortsboekje lagen al klaar. Ik zag mijn foto arsenaal al uitbreiden en was helemaal enthousiast. Ik keek daar enorm naar uit. Sinds februari telde ik daar de dagen eigenlijk voor af. Sinds 2 dagen echter begon ik mij in Kroatië al een beetje moe te voelen, opgezwollen klieren, snipverkouden, pijn aan de longen bij het ademen. Met andere woorden: het leek wel of ik een winterse griep met allerlei nevenverschijnselen te pakken had. Bij mijn aankomst vanmiddag op Zaventem heb ik het zekere voor het onzekere genomen en onze huisarts gebeld. Een groot uur later stond hij al bij mij aan de deur. Verdict was hard: geen Senegal en Gambia (dan overleeft een mens al die injecties voor allerhande rare ziektes). Dus zit de was nu wel in de wasmachine maar verder zie ik de trip dus in rook opgaan. Ooit raak ik er dan nog wel eens...

Mijn verdere verslag over Kroatië, Montenegro en al het moois volgt heel snel,samen met een resum foto's natuurlijk. Er is trouwens een leuke verlovingsreportage genomen van 2 mensen die eigenlijk nog geen huwelijksplannen hebben... een beetje raadselachtig. Hun huwelijk komt er wel eens... alleen zijn ze niet gehaast en staat er geen datum vast. Het is eens iets anders. De foto's zijn er niet minder lief om natuurlijk. Reportage volgt, very soon.

But first: slapen en terug gezond worden op de snelst mogelijke manier !

Gisterenmorgen was het zoooo vroeg dag... het leek wel of ik mijn bed helemaal niet gezien had! Nu ben ik al terug wat meer uitgerust en kunnen we er terug tegen. We komen net van de boot die ons naar Dubrovnik gebracht heeft - voor 1 keer niet zeeziek geweest -  en ik kan jullie alleen maar zeggen dat jullie  rechtstreeks naar het reisbureau mogen trekken om jullie ticket richting hier te boeken. Ook al ken ik de stad als mijn broekzak (na mijn 2 jaar verblijf hier), het blijft altijd een superaangenaam weerzien met de stad maar ook met de hele omgeving. Foto's genomen voor een culinaire reportage, en natuurlijk kon ik dan niet weerstaan aan de lekkere ijsjes en heb ik toch ook mijn vingers afgelikt. Elke dag lekkere dingen fotograferen zou het effect op mijn lijn wel hebben , een ronde lijn wel te verstaan... en ik heb nog meer mooie vooruitzichten want ik mag gewoon in 1 van de toprestaurants van de stad gaan eten zondagavond: jooeehooee. De naam ontglipt me even maar ergens op het visitekaartje in mijn fototas zal ik dat nog wel boven vissen. Zolang ik de weg ernaartoe weet, is het goed .

Morgen trekken we richting Montenegro.  Vroeg dag maar it'll be worth it! Verslag volgt uiteraard nog. Momenteel lukt het hier nog net om proper te typen met een qwertz toetsenbord, maar foto's uploaden lukt niet. Helaas geen aansluiting via de laptop maar ik beloof dat dinsdag bij terugkomst in Belgie foto's gepost worden.

Do videnja of vrij vertaald: tot binnenkort!